Mijn boek Verwondering

hofdewaterlelie boek met roosRuim twee jaar heb ik gewerkt aan mijn boek de verwondering. Er wordt nu de laatste hand aan gelegd, met andere woorden de laatste loodjes nog. Heel leuk en spannend, ik ben nu bezig de plaatjes aan het uitzoeken en schilderijtjes te schilderen voor mijn boek Het is een verhalen bundel , korte verhalen met een diepere betekkenis. Ik heb er erg van genoten om het te schrijven en nu het schilderen is ook zo leuk, ik bedenk dan wat bij het verhaal past. Als het boek over een poosje uitkomt, het tastbaar in mijn handen is, denk ik dat het nog een beetje onwerkelijk is , maar ik kijk er met verlangen naar uit. Waar kijk jij met verlangen naar uit?

Jezelf zijn

Mag je jezelf zijn, ik las net een artiekel van een mevrouw die 91 jaar is en eindelijk mag zijn wie ze is.

Wat geweldig is het , als je dit gevoel  hebt als je wat jonger bent, zijn wie je bent ,met ook de minder leuke kanten van je/ jou.

Vrij uit te leven vanuit je hart, zonder aan de verwachtingen te voldoen van een ander.

Een leven in lijn met wie je bent, een vreugdevol mens.

 

verrassing

Hofdewaterlelie meisje op elleboogHet is twee weken geleden dat ik in een ziekenhuis was, en daar enkele uren door moest brengen. Er was een parkje bij en daar zat ik ruim een uur, heerlijk in de zon, en kreeg trek in een warme kop thee. Met mijn thee in de hand zocht ik een plekje om te zitten en de thee op te drinken. Zonder dat ik het had opgemerkt zat ik naast een huilende jonghe vrouw, een hevig verdriet voelde ik en keek opozij naar haar, hoe kom ik met haar in geprek flitste het door mijn hoofd. Heb je ook zin om iets te drinken, vroeg ik haar, en de serveerster van het restaurant had mijn vraag ook gehoord, en gebaarde naar mij, of ze een glas water zou brengen. Dat was de opening van ons gesprek, haar dochtertje van vier weken oud werd op dat moment geopereerd. Ik leefde met haar mee en langzaam aan kwam ons gesprek opgang, ook over andere dingen. Een poosje later sta ik op, het is tijd, maar deze jonge vrouw lachte weer, wat een fijn gevoel haar weer blij te zien en hoopvol naar de toekomst.

vogels

Het derde nest is gevuld.

Er zijn al twee nestjes geweest met jonge volgels die zijn uitgevlogen.

Het vogelnestje is naast onze buitenkamer, en als ik daar zit dan volg ik het gebeuren bij het nestje.

Al dagen gaan de kopjes buiten het nestje en kijken ze hun ouders na, die af en aan vliegen met voedsel.

Ik vind het spannend, ze hebben een heerlijk beschermd nestje, maar het is tijd om uit te vliegen de wereld in.

Eerst gaan hun kopje naar buiten dan de pootjes op het randje van het vogelhuisje.

Hup, kom maar, het is veilig.

De ouders roepen en lokken ze naar buiten, ze vliegen eerst van tak naar tak en zo steeds verder, aangemoedigd door de ouders.

Ik weet niet of ik het zou durven, zo maar vliegen, vertrouwen op je vleugels.

Gelukkig maar, ze nemen de sprong de wijde wereld in de vrijheid.

 

Maandagmorgen

Maandag, de eerste dag van een nieuwe werkweek.

Voor mij is dat een fijne dag, de plannen die ik heb , kan aan gewerkt worden, 

Een hele nieuwe dag, week ligt voor me, om in te vullen met dat wat belangrijk is.

Welke mogelijkheden heb ij, denk in mogelijkheden en er ligt een wereld voor je open.

Fijne dag.